BABY Q&A: ON 9PM BEDTIME, THE BABY ROOM & LABOR ANXIETY

As I'm entering the third trimester of my pregnancy, things start to get more real and surreal at the same time (you know what I mean?). In June our home will be filled with 4 instead of 3 (including our cat Bobke, of course), and that's just so crazy! Considering how things were going in the beginning, I never thought I'd say this, but it really seems as if time flew by. All of a sudden we're buying onesies and decorating the baby room, not to mention starting to wrap our heads around the fact that we're going to be parents soon. Since this is such a crazy phase in my life, and since I've been receiving a lot of baby-related questions from you guys (I love them!), I thought it'd be fun to do a little mini-series featuring a baby Q&A. If there's anything else you'd love to know, let me know in the comments! :)

 

BABY Q&A - HOW I'M FEELING

GENERAL FEELING

Great! To my great surprise, these days I'm actually pretty good at taking it one day at a time, and not think too much about the challenges that I will most likely come across during the final months of my pregnancy.

FIRST TIME THINGS FELT REAL

The first time the baby looked like a real human on the sonogram was pretty amazing! Also, as you guys told me, as soon as the baby started kicking I swear my heart filled up with joy.

ON MY MIND RIGHT NOW

So many things! I have a crazy busy mind by nature, which has kind of doubled since I got pregnant. I'm hoping that once the baby room is finished, I'll get more peace of mind, because I have been obsessing about that!

MOST SURPRISING THING SO FAR

As I said above, how time has flown by ever since we found out I was pregnant! It truly seems like yesterday.

BIGGEST ROUTINE CHANGE

Going to bed between 9-10pm. And then getting up a gazillion times to go to the bathroom. So not cool. :)

MOST EXCITED FOR

Experiencing the baby's character! I keep on thinking about which traits he'll adopt from us, and what he will be like as a person (much more than what he'll look like).

MOST ANXIOUS ABOUT

Giving birth, for sure. I'm definitely not one of those women who felt super in touch with her basic motherly instincts from day 1, and as it goes, people keep telling me all these not-so-charming birth stories, so yeah, I'm getting pretty nervous about labor...

 

ps: Stay tuned for part II, featuring my favourite baby purchases, cravings, and the process of picking out a name!

On my nails: FABY Red at Night...

Add new comment

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.
The content of this field is kept private and will not be shown publicly.

Comments

Super leuk om te lezen Sofie! Fijn dat je je nu zo goed voelt, lekker van genieten!
Liefs, Colette
Ps. Van welk merk is het kettinkje met de kleine bolletjes op foto 1? Love it <3

Dag Sofie ik ben zelf iets minder lang zwanger dan jou dus leuk om je ervaringen te lezen en te herkennen.
Ik vroeg me af of jij mooie ' diaperbags' kent of grote leren handtassen die daarvoor zouden kunnen doorgaan?

Hey Siem! Proficiat met je zwangerschap! :) Mooie luiertassen vinden is inderdaad niet zo makkelijk, maar ik deel sowieso binnenkort mijn favoriete baby-items op de blog... ;) xx

Mooi zwanger ! de laatste loodjes wegen het zwaarst zegt men, maar zo gaat er ook weer een nieuwe
wonderlijke wereld voor jullie open, geniet van alle leuke dingen die erbij horen.

Oh Sofie, I can't explain how much I enjoy reading yuor baby-related posts!
I've just given birth to our first son last November, so all those memories are still very fresh, reading your thoughts and experiences puts a smile on my face every time.

I can totally relate to what you're saying about time flying by.
For me, it felt like one day we still had plenty of time (months) before the baby came and then the next day I was like: @\%#!!! Only 6 weeks left!! 😂

And I would like to reassure you a bit about giving birth.
I had a very smooth delivery.
I came in at the hospital at 3am and gave birth at 7:29am.
I went for an epidural (because why suffer when you don't have to) and slept for about 1,5 hrs when they woke me up to see if I was ready to start pushing.
Since I was completely exhausted from not sleeping that night at home (and, you know, being pregnant), I was still feeling blurry by the time I actually gave birth.
Yeah, it hurt, and yeah, at one point I felt like it would never fit through there, but it really wasn't that bad.
And it is so, so true that you forget all about that when your baby is born.
But only after a few weeks! 😉😁

My point is: it really isn't that bad as they picture in some movies, just take it as it comes.

Oh, and at one point after giving birth, you'll start freaking out, cause you'll feel like you have no idea what you're doing and you know NOTHING about babies...
You will be fine, your mother instinct will kick in (you'll notice, believe me) and after a few months, you will be giving advice to new mothers. 😉

Congratulations on being pregnant, to Marcio too (apparently they get forgotten too often) and ENJOY! 😘

O Ann, thanks so much for your sweet words! I try to keep in mind that countless women have done it before me, and that it's the most natural thing in the world. And although it continues to be a bit scary, this really helped. :) All my love to you and your little family! xx

Je moet eens kijken naar de luiertassen van fab. Heb er zelf ook eentje in bruin leder
X

de enige raad die ik kan geven is, verwacht het onverwachte! ik heb de fout gemaakt om over niks na te denken en ik ging ervan uit dat alles vlotjes zou verlopen. er hadden immers miljarden vrouwen het mij voorgedaan en hoe kon zoiets natuurlijks zo moeilijk zijn. mijn eerste bevalling was helaas ook een horrorbevalling met alle gevolgen van dien, je begint uitgeput aan de eerste dagen. ook over borstvoeding had ik niet genoeg nagedacht en mij geïnformeerd om dezelfde redenen. voor mij lukte borstvoeding niet, maar ben helaas blijven proberen en er bijna aan onderdoor gegaan omdat de maatschappij verwacht dat je dat doet!! recht op eigen borsten en ieder moet dat voor zich kunnen uitmaken. als ik nu zeg dat ik geen borstvoeding geef, heb ik al onmiddellijk een uitleg klaar omdat het voelt alsof je je moet verantwoorden en dat is niet ok. heb ook een zelfstandige vroedvrouw ingeschakeld en dat was mijn redding. na drie dagen op de materniteit stond Nie haar voeding niet op punt en viel ze zelfs elke dag af omdat ik haar niet genoeg kon voeden. ik was dus niet klaar om voor haar te zorgen (en pas op, had een super braaf kind).

Mijn tweede bevalling was een uit de boekjes. ik wil daarmee zeggen dat je je eigenlijk niet weet wat je te wachten staat. had nu ook een nachtrust want we zijn 's morgens binnengegaan en dat was ook een wereld van verschil. de bevalling heef amper 6 uren geduurd en ik stond na de bevalling na een uur al te douchen en mijn valies uit te pakken. maar had mij verwacht aan het ergste en dat was mijn redding. maar bij een eerste weet je gewoon niet wat je te wachten staat.

elke bevalling is anders en daarom is het ook heel moeilijk om (goede) raad te geven. Maar doe vooral waar jij je het beste bij voelt, dat is ontzettend ontzettend belangrijk.

oh ja en nog een pittig detail, bij mij waren ook de blues een spelbreker. was doodgraag zwanger en de bevalling was voor mij the end of an era en dat waren dan ook mijn blues. ik hunkerde ontzettend naar terug naar die zwangerschap. ook daarop heb ik mij beter voorbereid bij Pola.

ik vertel u ook mijn niet zo'n fantastische ervaring omdat niemand mij het ooit verteld had. Het doet inderdaad gigantisch gigantisch veel pijn en ja, je krijgt de meest onsmakelijke en gênante ongemakken. Dus je kan nog 1000 verhalen lezen en horen, maar die zullen allemaal verschillend zijn en ook die van jou. leef ik nu op een roze wolk? ja! dus die wolk bestaat ook wel echt hoor. behalve de eerste dagen, toen was voor mij die roze wolk heel ver te zoeken :).

Hey Kim! Erg bedankt voor je eerlijk verhaal! Ik zal zeker proberen te focussen op wat voor mij het beste voelt, en verder hopen dat het vlotjes verloopt. :) Heel blij voor je dat je nu toch kan genieten van je roze wolk! dikke kus xx

Hallo Sofie!
Leuk te horen dat je reeds in het 3e trimester bent terechtgekomen.
Dat is een heel mooi maar het meest uitdagende trimester voor ons vrouwen, want buiten de lichamelijke transformatie die nu echt hard doorzet, begint de psychologische kant zich te manifesteren. Je zegt het goed he: je wordt echt ouders en er is geen weg terug... Dat gegeven kan soms beknellend zijn, en ja, iedereen maakt dit vroeg of laat in de zwangerschap mee. Twijfels en angsten slaan toe. Het komt goed: this too shall pass. Wees gerust.
Echter, there is no such thing als een goede "onvoorbereide" bevalling.
Heb je een goede vroedvrouw of Doula die met jou en je partner de bevalling voorbereidt en die jullie zal bijstaan terwijl?
Ik kan het je alleen maar aanraden.
Bevallen is één van de meest impact-hebbende dingen die we als vrouw doen, en wonderwel bereiden we ons daar meestal heel slecht op voor. Men gaat ook niet naar een eindexamen zonder de stof minstens te hebben doorgenomen...

Zelf ben ik gecertificeerde Doula en vroedvrouw in opleiding. Ik geef je graag begeleiding en/of tips, of ik verwijs je graag door naar een heleboel super collega-doula's of vroedvrouwen.

Het is het beste geschenk dat je jezelf en je ongeboren baby'tje doet, om zelf met een gerust hart en geest in arbeid te gaan en in sereniteit te bevallen.

Geniet van de laatste weken!

Take care,
Leen

Dag Sofie!
Ik ben zelf enkele maand geleden voor de eerste keer bevallen van een prachtig dochtertje. Enige wat ik je kan vertellen, is: geniet volop van je zwangerschap want het is zó vlug voorbij (hoe cliché het ook klinkt).
Het eerste moment an de geboorte kreeg ik echt een paniekaanval - ik was plots mama - maar dat ging heel snel weer weg. Daarna komt alles vanzelf, uit je moederinstinct.
Ik wens je heel veel succes en plezier bij de rest van je zwangerschap. Julie zullen prima ouders zijn!

PS: mijn lederen luiertas kocht ik bij Josefina bags. En nog geen seconde spilt van gehad.

Kus Lore

Hey Lore! Thanx voor je tips en lieve woorden; doet deugd! :) Vertrouwen op m'n instinct is iets wat ik wel goed kan, dus hopelijk zal dat helpen. ;) xx